خانه / محصولات / نمونه درس ها / یک روز در بهشت
نمونه درس

یک روز در بهشت

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند گوئیم کلام              پس از آن سلام و سلام و سلام

مربی در کارتهایی راپشت و رو این کلمات را نوشته به دانش آموزان نشان می دهد
سلام ودرود –   فحش وناسزا –   هوایی بسیار مطبوع و دلربا و ملایم      برادرى و صفا – نفرین و لعنت
شرمندگى و خجالت و رسوایى ، غل وزنجیر برگردن- صورت هاى شاداب و زیبا- شیرها و آب ها و عسل ها- آب  جوشان  که سوزانده و قطعه قطعه مى کند. لباس ها ودست  بندهایى از طلا- لباس هایی  از آتش و از مادّه اى سیاه رنگ ، بدبو
خدا کسی را که کارهای نیک انجام داده است، به بهشت می-برد. فرشتگان دور او را می¬گیرند و به او سلام می¬کنند و می¬گویند: (( خوشا به حالت، اینک خدا می¬خواهد به وعده¬هایی که به تو داده است، عمل کند)).
این فرد نیکوکار وارد بهشت می¬شود. در آن جا سایه¬هایی همیشگی است، به گونه¬ای که سرما و گرمای شدید آزارش نمی¬دهد، چهره¬اش سفید و درخشان است و می¬گوید: (( پرونده¬ی افتخارآمیز مرا بخوانید)).
فرشتگان به او لباس¬های زیبایی از ابریشم سبز رنگ و طلایی می¬پوشانند و او را به زیورهایی از لوءلوء و نقره می¬آرایند.
او با پیامبران، امامان، شهدا و نیکوکاران هم نشین می¬شود. میان آن ها کینه و حسادت نیست و حرف¬های بیهوده نمی¬شنوند. در باغ¬های سرسبزی که شاخ و برگ¬هایش در هم پیچیده است، قدم می¬زنند و از میوه¬ها و گوشت لذیذ پرنده¬های بهشتی می¬خورند. از آب¬های زلال، شیرها و عسل¬های خوشمزه می¬نوشند و هر آرزوی دیگری که داشته باشند، به سرعت برآورده می¬شود.۳
آیاتی از قرآن کریم درباره¬ی ویژگی¬های جهنمیان
در حالی که بهشتیان در باغ¬های بهشتی استراحت می¬کنند و لذت می¬برند، از جهنمیان که در آتش می¬سوزند، می¬پرسند: (( چه چیز موجب شد شما را به جهنم ببرند؟)) جهنمیان می¬گویند: (( ما نماز نمی¬خواندیم، به فقیران و بینوایان غذا نمی¬دادیم، سخن¬های بیهوده می¬گفتیم و روز قیامت را دروغ می¬دانستیم تا این که مردیم و به حقیقت یقین پیدا کردیم)).

 

شصى که پیامبر (صلى الله علیه وآله ) او را اهل بهشت خواند، چرا؟
انس بن مالک گوید: با جمعى در حضور رسول خدا (صلى الله علیه وآله ) نشسته بودیم که حضرت فرمود: هم اکنون در این جاده مردى از اهل بهشت مى آید، ما نگاه کردیم ، دیدیم مردى از انصار آمد که صورت و محاسنش را با وضوئى که گرفته بود، پاکیزه نموده بود و کفشهایش در دست چپش بود، به نزدیک آمد و سلام کرد.
فرداى آن روز، باز در حضور پیامبر (صلى الله علیه وآله ) بودیم که فرمود: هم اکنون از این جاده شخصى مى آید که اهل بهشت است ، نگاه کردیم دیدیم همان مرد انصار دیروزى است .
روز سوم نیز همین موضوع تکرار شد، وقتى آن مرد آمد، پیامبر (صلى الله علیه وآله ) برخاست ، و عبدالله بن عمروعاص نیز بلند شد و گفت : من با پدرم بگو مگو کردم و سوگند یاد کردم که سه روز نزدش نروم ، اگر اجازه بفرمائى ، این سه روز را همراه شما باشم ، او اجازه داد، من در این سه روز (آن مردى را که پیامبر (صلى الله علیه وآله ) او را اهل بهشت معرفى مى کرد خوب امتحان کردم ) دیدم یک آدم معمولى است ، دیدم شب براى شب زنده دارى بلند نشد و فقط هر وقت به این طرف و آن طرف مى غلتید، ذکر خدا مى گفت ، صبح براى نماز صبح برخاست و نمازش را خواند، و غیر از سخن نیک ، سخن دیگرى از او نشنیدم ، شب دوم و سوم نیز بطور معمول گذشت .
تصمیم گرفتم عمل او را کوچک بشمارم به او گفتم : اى بنده خدا راستش ‍ بین من و پدرم کدورتى نیست که سه روز از او فاصله بگیرم ، ولى شنیدم پیامبر (صلى الله علیه وآله ) تو را اهل بهشت معرفى کرد، خواستم ببینم عمل تو چیست ؟ که تو را اهل بهشت نموده است ، ولى اکنون عمل بسیارى از تو ندیدم و تو را یک آدم معمولى یافتم ، حال بگو بدانم چه کارى تو را به این مقام رسانده ؟
مرا به نزدیک خواند و گفت : راز بهشتى بودن من آن نیست که از من دیدى ، بلکه جهت و سببش این است که من به احدى از مسلمانان خیانت نمى کنم و به هیچ کس از افرادى که خداوند به آنها نعمت سرشار داده حسد نمى برم .
عبدالله به او گفت : اکنون فهمیدم ، همین صفات تو را اهل بهشت نموده است ، صفاتى که ما قدرت بدست آوردن آن را نداریم .
انس مى گوید: روزى در محضر رسول اکرم (ص ) نشسته بودیم ، حضرت بطرفى اشاره کرد و فرمود: عنقریب مردى از این راه میآید که اهل بهشت است . طولى نکشید که پیرمردى از آن راه رسید در حالیکه آب وضوى خویش را با دست راست خشک میکرد و به انگشت دست چپش نعلین خویش را آویخته بود. پیش آمد و سلام کرد. فرداى آنروز و همچنین پس ‍ فردا، رسول اکرم (ص ) همان جمله را تکرار کرد و همچنین پیرمرد از راه آمد.
عبدالله بن عمرو بن عاص که هر سه روز در مجلس حضور داشت و سخن نبى گرامى را شنیده بود تصمیم گرفت با وى تماس بگیرد و از عبادات و اعمال خیرش آگاه گردد و بداند چه چیز او را بهشتى ساخته و باعث رفعت معنویش شده است . از پى او راه افتاد و با وى گفت من از پدرم قهر کرده ام و قسم یاد نموده ام که سه شبانه روز بملاقاتش نروم اگر موافقت میکنى بمنزل شما بیایم و این مدت را نزد تو بگذرانم . پیرمرد قبول کرد. پسر عمرو بن عاص بخانه او رفت و هر شب در آنجا بود. عبدالله مى گوید: در این سه شب ندیدم که پیرمرد براى عبادت برخیزد و اعمال مخصوص انجام دهد فقط موقعیکه در بستر پهلو به پهلو میشد ذکر خدا میگفت . او تمام شب را میآرمید و چون فجر طلوع میکرد براى نماز صبح برمیخاست ، اما در طول این مدت از او درباره کسى جز خیر و خوبى سخنى نشنیدم .
سه شبانه روز منقضى شد و اعمال پیرمرد آنقدر در نظرم ناچیز آمد که میرفت تحقیرش نمایم ولى خود را نگاهداشتم . موقع خداحافظى به او گفتم که بین من و پدرم تیرگى و کدورتى پدید نیامده بود براى این نزد تو آمدم که سه روز متوالى از نبى اکرم (ص ) درباره ات چنین و چنان شنیده بودم ، خواستم تو را بشناسم و از عبادات و اعمالت آگاه گردم . اکنون متوجه شدم عمل بسیارى ندارى ، نمیدانم چه چیز مقام تو را آنقدر بالا برده که پیامبر گرامى درباره ات سخنانى آنچنانى گفته است . پیرمرد پاسخ داد جز آنچه از من دیدى عملى ندارم . پسر عمرو بن عاص از وى جدا شد و چند قدمى بیشتر نرفته بود که پیرمرد او را صدا زد و گفت : اعمال ظاهر من همان بود که دیدى اما در دلم نسبت بهیچ مسلمانى کینه و بدخواهى نیست و هرگز به کسیکه خداوند به او نعمتى عطا نموده است حسد نبرده ام . پسر عمرو بن عاص گفت : همین حسن نیّت و خیرخواهى است که تو را مشمول عنایات و الطاف الهى ساخته و ما نمى توانیم این چنین پاکدل و دگر دوست باشیم
از گفتار رسول خدا (صلى الله علیه وآله ) مادر چهار چیز در چهار موضوع است : ۱ – مادر داروها، کم خورى است ۲ – مادر همه آداب و روش ‍ معاشرت ، کم سخن بودن است (کنترل زبان ) ۳ – مادر همه عبادات کم گناه کردن است ۴ – مادر همه آرزوها صبر است .
 سفید رویان وسیاه رویان
داستان پیرزن بلال ابن عباس وپیامبر
[سوره آل‏عمران (۳): آیات ۱۰۶ تا ۱۰۷] یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِینَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمانِکُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۱۰۶) وَ أَمَّا الَّذِینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِی رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِیها خالِدُونَ (۱۰۷)
ترجمه:
۱۰۶- (آن عذاب بزرگ نفاق‏افکنان) روزى خواهد بود که صورتهایى سفید و صورتهایى سیاه مى‏گردد: اما آنها که چهره‏هایشان سیاه شده (به آنها گفته مى‏شود) آیا بعد از ایمان (و اخوت و برادرى در سایه آن) کافر شدید؟ پس (اکنون) بچشید عذاب را در برابر آنچه کفر ورزیدید.
۱۰۷- و اما آنها که چهره‏هایشان سفید شده در رحمت خداوند خواهند بود، و جاودانه در آن مى‏مانند

حالت و کیفیات زندگى انسان و پاداش و کیفرهاى او در جهان دیگر تجسمى از اعمال و روحیات و افکار او در این جهان است، و به- تعبیر دیگر: هر کارى که از انسان در این جهان سر میزند آثار وسیع و گسترده‏اى در روح انسان باقى میگذارد که در این دنیا ممکن است به آسانى درک نشود، ولى در رستاخیز، پس از دگرگونیها و تکاملهایى که در آن رخ مى‏دهد. با واقعیت حقیقى خود جلوه مى‏کند و چون در آنجا حاکمیت و تجلى روح بیشتر است آثار آن حتى در جسم منعکس خواهد شد
کلیدهاى بهشت
۱ صبر.
با اینکه قرآن در مدح اولوالالباب چند نوع کمال نقل کرده ، ولى در پایان آنها مى فرماید: سَلامٌ عَلَیکُم بِما صَبَرتُم به خاطر صبر وپشتکارى که آنان در دنیا در برابر انجام عبادات و تحمّل مشکلات در راه حق داشتند، فرشتگان از هر سو بر بهشتیان وارد شده و سلام مى کنند.(۹۷۳)
همچنین در اواخر سوره فرقان که سیمایى از بندگان شایسته خدا را ترسیم کرده و اوصاف زیادى را برمى شمارد، در پایان مى فرماید: اُولئِک یُجزَونَ الغُرفَهَ بِما صَبَروا(۹۷۴) پاداش اینها غرفه هاى بهشت است ، زیرا صبر کردند.
همان گونه که درباره اولیاى خدا حضرت على و فاطمه و حسن و حسین و فضه خادمه آنان (صلوات اللّه علیهم اجمعین ) که غذاى افطار خود را سه شب پى در پى به مسکین و یتیم و اسیر داده و با آب افطار کرده و این چنین ایثار نمودند(۹۷۵) مى خوانیم : وَجَزاهُم بِما صَبَروا جَنَّهً وَ حَرِیراً(۹۷۶)
صبر و پشتکار اگر باشد انسان در ایمان و عمل صالح و تقوا هم موفّق مى شود، زیرا در حدیث آمده که صبر به منزله سر در بدن است ،(۹۷۷) که اگر نباشد ایمان هم متزلزل و عمل صالح هم بى دوام خواهد بود و لذا اگر صبر را اوّلین عامل و قبل از ایمان و عمل و تقوا بیان کردیم ، جاى دورى نرفته ایم .
۲ ایمان و عمل صالح .
در آیات بسیارى آمده است که بهشت پاداش کسانى است که ایمان به خدا آورده و کارهاى خوب و عمل صالح انجام داده اند.(۹۷۸)
۳ تقوا.
قرآن مى فرماید: اِنَّ المُتَّقِینَ فِى جَنّاتٍ وَ عُیونٍ(۹۷۹) تنها افراد با تقوا هستند که در بهشت و از چشمه هاى جارى آن بهره ها مى برند.
۴ پیروى از فرمان خدا و پیامبر.
قرآن مى فرماید: وَمَن یُطِعِ اللّهَ وَرَسولَهُ یُدخِلهُ جَنّاتٍ تَجرِى مِن تَحتِهَا الاَنهارُ(۹۸۰) خداوند کسانى را که پیرو قانون او و فرمان پیامبرش باشند به بهشت وارد مى کند، آن بهشتى که در پاى درختانش نهرهاى آب جارى است . همچنین در آخرین آیه سوره بیّنه که نام بهشت را مى برد مى فرماید: ذَلِک لِمَن خَشِىَ رَبَّه این بهشت براى کسانى است که از قهر خدا در برابر تخلّفات بهراسند.
۵ انقلابیون و مهاجران در راه خدا.
گروه دیگرى که وارد بهشت مى شوند، انقلابیون صادق و خالص و مهاجران و آوارگان در راه خدا مى باشند. قرآن مى فرماید: فَالَّذِینَ هاجَروا وَ اُخرِجُوا مِن دیارِهِم و اُوذُوا فى سَبِیلِى و قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لاُکَفِّرَنَّ عَنهُم سَیِّئاتِهِم وَ لاُدخِلَنَّهُم جَنّاتٍ تَجرِى مِن تَحتِهَا الاَنهارُ(۹۸۱) مهاجران آواره و آزار کشیده اى که در راه خدا اذیّت شدند و با دشمنان خدا به جنگ برخاسته و شهید شدند، همانا ما گناهانشان را بخشیده و به بهشتى که باغ ها و جویبارها دارد وارد مى کنیم .
۶ روح پاک .
قرآن در این باره مى فرماید: یَومَ لایَنفَعُ مالٌ و لا بَنُونَ اِلاّ مَن اَتَى اللّهَ بِقَلبٍ سَلِیمٍ(۹۸۲) روزى که مال و فرزند به درد انسان نمى خورد و تنها وسیله نجات او قلب سلیم است .
براى آشنایى و شناخت قلب سالم و روح پاک ، ابتدا شناخت بیمارى هاى آن و دورى از آنها لازم است ، یعنى قلب سلیم ، ثمره جهاد اکبر و مبارزه با نفس و امراض نفسانى است . لذا قرآن درباره منافقان و شهوت رانان و بهانه گیران با جمله فى قُلُوبِهِم مَرَضٌ(۹۸۳) از نداشتن قلب سالم آنان سخن به میان آورده است .
روحى که تسلیم خدا نیست و به غیر خدا تکیه مى کند و انواع کینه ها، قساوت ها، خودخواهى ها، حسدها و شک ها و شرک ها و… را در خود مى پذیرد سالم نیست ، کسانى که مى خواهند به بهشت روند باید در یک مبارزه بى امان با هوسهاى خود برآیند و روح خود را از همه آلودگى ها دور سازند و خودساخته اى والا باشند، قرآن براى کسانى که داراى این امراض ‍ هستند، یک رهنمود بسیار عالى دارد، آنجا که مى فرماید: وَ جاءَ بِقَلبٍ مُنِیبٍ(۹۸۴) بهشت براى افرادى است که اهل توبه باشند آنان که حالت توبه و انابه اى دارند که عامل نزدیک شدنشان به بهشت است .
بنابراین عامل بهشتى شدن ، یا قلب و روح سالم است و یا قلب و روحى که اگر منحرف شد توبه کرده و برگردد.
۷ توجه به تربیت خانواده .
در قرآن مى خوانیم : بهشتیان درباره دلیل بهشت رفتن خود از یکدیگر سؤ ال مى کنند، وَ اَقبَلَ بَعضُهُم عَلى بَعضٍ یَتَسائَلُونَ(۹۸۵) و در پاسخ مى گویند: ما درباره رفتار و کردار و تربیت خانواده و اولاد خود توجّه کامل داشتیم و مى ترسیدیم که مبادا به انحراف و کج روى فکرى یا عملى کشیده شوند، ولذا با اخلاق و موعظه و توجّه ، فرزندان خوبى تربیت کردیم .(۹۸۶) قالُوا اِنّا کُنّا قَبلُ فى اَهلِنا مُشفِقینَ(۹۸۷)
۸ جهاد و شهادت .
اگر آخرین فرصت هاى عمر انسان در جهاد در راه خدا صرف شود، اهل بهشت است ، چنانکه رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله فرمودند: مَن خَتَمَ لَهُ بِجِهادٍ فى سبیلِ اللّه و لو قَدرَ فَواقِ ناقَهٍ دَخَلَ الجَنَّهَ(۹۸۸) کسى که به قدر دوشیدن شیر شتر از پایان عمرش در جهاد صرف و با جهاد به لقاءاللّه رود بهشتى است .

درباره‌ی موسسه فرهنگی هنری سفیران انقلاب

موسسه فرهنگی هنری سفیران انقلاب در راستای تحقق منویات مقام معظم رهبری در مورد ضرورت کار گروهی و جمعی، ترویج و اعتلای فرهنگ و اندیشه ناب اسلام و به منظور تحقیق و پژوهش در باب موضوعات دینی و جریان سازی فرهنگی در کشور در اسفند ماه 1391 تشکیل شده است.

همچنین ببینید

نمونه درس

خدمت رسانی به مردم

جهت دریافت متن به ادامه مطالب بروید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله امنیتی * زمان ورود منتضی شد. لطفا معادله را با دکمه کنار آن عوض کنید.